Yürüyecek Kim Var ki? – Video yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

Sorma – Video yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

Bir Yarın Su Bir Yarın Taş – Video yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

Vur Kendini Yollara – Video yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

Alümde yer alan parçalar:

1. Yürüyecek Kim Var ki?
2. Bir Yarın Su Bir Yarın Taş
3. Sorma
4. Rüzgârında Savrulsam da
5. Bir Varmış Bir Yokmuş
6. Vur Kendini Yollara

Ayrıntılı bilgi için tıklayın.

Yeni Albüm: Bir Varmış Bir Yokmuş yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

İklim Değişikliği – Teaser yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

Cango’ya Türküler – Teaser yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

Uludere İçin Ağıt yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

Guitarist Burak Kaya comes from Turkey along with his team of Ozan Muslouglu/b and Yinon Muallem/perc for a collection of soothing and adroitly swinging originals. He’s got a delicate tone with a winning lilt, displayed on “Hasankeyf” and “Eylemciler.” The trio uses space well on the alluring and soohting “Gezi Parki” and there is a calm bal on pieces such as “Tree Cutter Bridge.” The rhythm team adds some latin touches on “HES Off” and the whole band gets exotic on “Gerze.” Kaya has a rich sound with the strings, and although he sounds masterful, his lyricism sounds sensitive and thoughtful. A real charmer.

George W.Harris, 01.07.2016
(Jazz Weekly) »» »»

Review by George W.Harris (Jazz Weekly) yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.

BURAK KAYA [gtr] is from Turkey from where he has issued, CLIMATE CHANGE [Weplay 8680275 090405], a trio set [Ozan Musluoglu-b Yinon Muallem-perc] playing 9 Kaya originals [46:47]. The music is drawn by Kaya’s concern not just for climate change but that which has already been threatened by man’s destruction and plundering. And no matter how honorable or misguided you may feel about Kaya’s concerns, this is about the resultant music. Kaya here plays acoustic guitar with nylon strings which he writes, creates (a) natural acoustic sound. The sound here is very gentle and while at first listen this did not strike me as particularly jazz neither is it folk or world so as it is syncopated and has lilt. By the third listen it stayed pleasant and, yes, jazz it is. His playing is reflective of no one in particular, though Lenny Breau came to mind at times. Kaya is largely self taught and Turkey is far from the World’s jazz centers so hurray for individuality. This wears very well, very well indeed.

Robert D.Rusch, January 2016
(Cadence Magazine) »» »»

Review by Robert D.Rusch (Cadence Magazine) yazısı ilk önce Burak Kaya üzerinde ortaya çıktı.